تنبورک تنبورک ،تنبورگ ،سه تار، تنبوره و تنبیره ،نام هایی است که در بلوچستان به یک ساززهی مضرابی با ساختمانی شبیه دو تار گفته می شود. دونمونه تنبورک دستاندار و تنبورک بی دستان می توان آن را تفکیک کرد. تنبورک در اصل سازی همراهی کننده وسازدست خواننده گروه است و بیشتر برای اکورد گیری استفاده می شود. ساز براساس جای صدای خواننده و سازهای دیگر کوک می شود و به عنوان ابزار حفظ ریتم و کوک قطعه دردست خواننده قرارمی گیرددرمحفل ذکر طریقت در بلوچستان ،تنبورک منحصرا دردست خواننده اصلی اذکار و غزل خوان است. تنبورک دستان دار "فقط در روستای پیرآباد بلوچستان دربین درویشان نقشبندیه متداول است و روی آن پنج یا شش دستان می بندند ولی انگشت گذاری ها گاه فراتر ازاین دستان هاست . از این ساز فقط درمحافل ذکر درویشان این روستا استفاده می شود. دهلک دهلک ساز کوبه ای همراهی کننده سازهای اصلی بلوچستان است. گرچه سازهای اصلی اذکار درمحفل ذکر نقشبندی و چشتی این منطقه رباب و تنبورک ،اما در اجرای غزل خوانی دهک نیز به آنسامبل اجرا اضافه می شود . از دهلک با نام دوکر نیز یاد میکنند بدنه استوانه ای دهلک درجهت خارج قدری انحنا دارد برهردو طرف بدنه پوست کشیده می شود. پوست دو طرف بدنه به توسط ریسمان های منکسر به هم وصل می شوند . ریسمان ها از درون حلقه هایی دربدنه ساز عبور می کنند . کشیدگی پوست دو طرف بدنه ، یا کوک ساز به وسیله این ریسمان ها صورت می پذیرد برخی انواع دهلک به جای ریسمان، میله های فلزی متصل به دایره ای دورپوست دارندکه با باز و بسته کردن مهره های آن کوک ساز تغییر می کند .محمد غزالی در کتاب احیاءعلوم الدین،از دهلک یاد کرده و نکته قابل توجهدرباره آن این است که او استفاده از دهلک را در مراسم سماع تحریم می کند. براین اساس می توان این گمان را داشت که به کار نبردن ساز دهلک در اجرای اذکار در محافل طریقت سابقه ای طولانی دارد و به باور تفکیک سازهای رحمانی و شیطانی نزد اهل طریق مرتبط است .

برچسب ها:

 اي سرا و مامن آزادگان                             دور باد از دامنت دست ددان

 جاي جاي خاک تو بوي صفاست                 يادگار از مردماني با حياست

 شيرمرد و جامه غيرت به تن                      مرد جنگ و کارزار و صف شکن

 چشم تاريخ خود بود باري گواه                    بر  رشادتهاي حمل و دادشاه

 آن يلي که فوج شاهي را شکست            آن گرفته جان شيرين را به دست

 نيست شخصي غير شيرکوه سپيد            دادشاهي که جهان چون او نديد

 يک تنه رفتن به جنگ پرتغال                      دست خالي با مسلسل ها جدال

 از که آيد جز ز شاه کلمتی                        حمل غيور  و  صاحب  غيرتي

 اجنبي بر خاک تو نابرده دست                   زانکه خاکت بر بلوچ پيراهنست

 از تن ما پيرهن بيرون رود                          آن زمان که سر جدا از تن شود

 از بلوچي و بلوچ اين نکته دان                    هر چه پنداشتي ازين معني همان

 رسم او مهمان نوازي و صفا                      سر به قولش مي شود از تن جدا

 در مرامش رندي و مردانگي است            چون به غيرت در رسد ديوانگي است

 هان که ديگ غيرتش ناور به جوش             تا چو شيران ناورد بر تو خروش

 شهرهايت جنت روي زمين                       بلکه زيباتر ز فردوس برين

برچسب ها:

صبح سر کلاس موسیقی ِ نواحی ، آقای درویشی دو ساز* از موسیقی بلوچ را برای بچه هاپخش کرد. زهیروک و سیمرغ.

من به کلاس ِ از درون آکوستیک شده نگاه می کردم ، به موزاییک های کهنه ی کف و زمین ِ

غبارگرفته ی پای تخته... و صدای سحرانگیز ساز شیخ صابر فادری از دراویش بلوچستان ،

به فضای دیگری تعلق داشت.. به خودم می گفتم ما این موسیقی را گوش می دهیم و در نهایت

می گوییم چیز ِ غریبی بود ، اما اویی که می نوازد، زندگی می کند با این نوا.

برچسب ها:

اي بلوچستان تويي اسرار من                              من بلوچم هر بلوچي يار من

اي بلوچستان دواي درد من                                 اي بلوچستان تويي تيمار من

توتياي خاك تو در چشم من                                 بوي تو درمان كند بيمار من

من بلوچم نام من تاريخ من                                  جز بلوچي كم بود غمخوار من

من بلوچم مرد جنگي مرد كوچ                            مي نوازد مردي ام را تار من

پير من مرشد كه بوده است در وجود                   آن محمد بوده است سردار من

من مسلمانم مسلماني كنم                            سنتان مصطفي هم يار من  

برچسب ها:

 مکران اي سرزمين جاودان                         قدمتت همپايه هفت آسمان

 اي سرا و مامن آزادگان                             دور باد از دامنت دست ددان

 جاي جاي خاک تو بوي صفاست                 يادگار از مردماني با حياست

 شيرمرد و جامه غيرت به تن                      مرد جنگ و کارزار و صف شکن

برچسب ها:

 مکران اي سرزمين جاودان                **         قدمتت همپايه هفت آسمان

 اي سرا و مامن آزادگان                         **    دور باد از دامنت دست ددان

 جاي جاي خاک تو بوي صفاست         **        يادگار از مردماني با حياست

 شيرمرد و جامه غيرت به تن            **          مرد جنگ و کارزار و صف شکن

 چشم تاريخ خود بود باري گواه             **       بر  رشادتهاي حمل و دادشاه

 آن يلي که فوج شاهي را شکست    **        آن گرفته جان شيرين را به دست

برچسب ها:

من بلوچم وزبلوچ مهربان گویم سخن               ازمرام وسیرت این قهرمان گویم سخن

ازمکان ومسکن وماوای حاصلخیزاو                   ازکویــروساحل بحــرعمان گـویم سخن

ازفــــرازکوه تفـــتان اژدهای آتــشین              سردوآرام با دلی آتشفشان گویم سخـن

من زبزمان وشکاروصیدوآب معدنش                 ازجبال زنده سربرکهکشان گویم سخن

ازدیارپیپ وفنوج آزباغ وکه سفیــــد                   منبع نفت وطلا وبرلیان گویم سخــــــن

من زبنت میرقنبر،نیکشهروقصروقند                 من ازآن پاینده مردجاودان گویم سخــن

زان همه آب روان ملک بمپوربحرگون                بس لطیف ونرم مثل پرنیانم گویم سخن

ارض حاصلخیزوآن رودخانه پربرکتش                غله راانبارهمچون سیستان گویم سخـن

بخش سربازم بهشت خطه زرخیزمن               باغهای سبزآن چون بوستان گویم سخن

ازدیارپیـــشین وخاک زرباهــــوکلات                من زخاکی که نباشدمثل آن گویم سخن

چابهار و بندرآزاد و بحرپرخــــروش                     ازکنارک این دریا مرزبان گویم سخــــن

ازسفالکاران سربازوسراوان سرفراز                 مردمان بی ریا وکاردان گویم سخـــــــن

برچسب ها:

ليكو يكي از گونه هاي ادب شفاهي و همچنان نوعي از موسيقي بلوچ هاي افغانستان است كه مانند دوبيتي هاي زبان دري و لندي هاي لسان پشتو، توسط‌ عامه ي مردم به صورت شفاهي سروده شده است و به همين شيوه در بين مردمان مناطق مختلف انتشار يافته، و از نسلي به نسل ديگر انتقال پذيرفته است.

برچسب ها:

کدیم ملکِ بلوچان

چه پیشا نام مُکران

سرای رند و بیلان 

تئیگِن بحر عمان

بلندین کوه تفتان

تئی وصفِن دوچندان

په صورت ماه تابان

په سیرت لعل و مرجان

په عزت شاه شاهان

په ذلت مرگءَ اعلان

په غیرت مردِ مردان

په جرات رزم میدان

په قدرت شیر غرّان

چه غصه سَکّ پریشان

په قصه نل تئ نالان

تئی مهلوک مسلمان

په دین ختم ادیان

په مذهب چه حنیفان

هَمَُک وهد بانگ و آذان

هَمُک دیم صوت قرآن

گوشانِنت ذکر یزدان

میار جلّنت په مهمان

تئی چارک مَه استان

مَه خاکِ پاک ایران

چه یک دیما سراوان

دگه دیم شهر دلگان

چه گوریچ یار سیستان

نداری کم چه کرمان

توی مئ ساه و ایمان

توی مئ هر دو چمان

بسان یک گلستان

مدام گلناز و شادان

امین دهوار تئ کُربان

فدا بیت مئ سرءُ جان

خداوند تئ نگهبان 

(( استاد محمد امین دهواری))

برچسب ها: کدیم ملک بلوچان

شعری زیبا از محمد یوسف ملک زاده در رثای شهرستان و شهر سراوان .

برچسب ها:

ما بلوچِن ما بلوچِن ما بلوچ		ما بلوچستانءنوكين ماه و روچ
تاك تاكِن زندءدفترتي بلوچ		زيرتفاقءرشتگاهوري بدوچ
پرچيا از كاروان پدمنتگي		ظاهرِن پَش كِنزَگء مادن چوروچ
روچ دراتكگ تواگت وابينگي		شنگ و شانگنت باروبي فكري چه كوچ
گوهري پيت من زرء لنجابه بد		لعلءِلوتَي سكگين كوهان بكوچ
كاميابي كار و كوشستءِ بَرن		انب لوئي چون كه تو كشتگ كروچ
وقت گوازيني په واب و غفلتا		قيمتي جنسا مكن چوستك و سوچ
روم وشامء حسرتا چيّاوَرَي		روم وشامي هدكن از چانب و نكوچ
لاغري عذري نَهِن په تازيا		لاغَري بهتر بِتَچ بل عذرء پوچ
گون بلوچي غيرتا ميانابِبَند		ميشءِ چم جَهلي مكن پاداچوقوچ
نين ترا زيبيت گوشگ بافخروشان		ديمءِ ديوّانا كه ما هستٍن بلوچ
ما بلوچين ما بلوچين ما بلوچ		ما بلوچستانء نوكين ماه و روچ

برچسب ها: شعری از مولانا روانبد

در رثای حضرت مولانا مولوی عبدالعزیز علیه الرحمة و الغفران

خون اگر گرید بلوچستان رواست مولوی عبدالعزیز او کجاست ؟

برچسب ها: شعری ازگل محمد صالح زهی شاعر نامدار بلوچستان