دوست محمد خان پس از تصرف قلعه اسپکه وتحویل نمودن ان  به چنگیز خان پسر عمویش عازم مسکوتان می شود تا ازانجا به طرف فنوج حمله نموده وانجا را هم به تصرف خود دربیاورد که گفتیم در این موقع سردار محمد خان شیرانزهی پسر وجانشین سردار جعفر خان حاکم فنوج میباشد                                    
  سردار محمد خان  هم زمانیکه از لشکر کشی دوست محمد خان بطرف اسپکه اگاه میشود میدانند در صورت تصرف اسپکه بطور ختم یقین فنوج هم هدف بعدی ان می باشد
بدین جهت نامبرده هم خود را برای دفاع اماده میکند ومشغول جمع اوری افراد مسلح طایفه خود می شود وزمانیکه سردار محمد خان از محاصره وجنگ اسپکه اگاه میشود وی هم برادرش بنام دلاورخان را همراه دویست الی سیصد نفر مسلح برای راهبندان به جایی میفرستند بنام سرشم که با شهر فنوج تقریبا پانزده کیلومترفاصله دارد و گردنه ای ایست که در بین راه مسکوتان وفنوج واقع شده دلاور خان در این نقطه سنگر واستحکاماتی می سازد وخود را برای مقابله اماده میکند وازان طرف هم دوست محمد خان همراه لشکر پیروزش وارد مسکوتان می شود وخبر تصرف اسپکه به سراسر مکران پخش میشود
 واز این پیروزی تمام سران مکران به وحشت می افتند ومتوجه میشوند که دیگر کسی را یارای مقاومت در مقابل دوست محمد خان  نیست چون کسی فکر نمی کرد به این سهولت وسادگی قلعه اسپکه تصرف بشود چون قلعه اسپکه یکی از محکمترین قلعه های منطقه میباشد که دیوارهای بلند وقطوری انرا احاط کرده  که کوتاه ترین قسمتهای ان دیوارغربی قلعه میباشد که حدود چهارمترارتفاع دارد...

ودیوار شرقی ان که بطرف رودخانه است حدود بیست متر ارتفاع دارد ودیوارهای شمالی وجنوبی هم تقریبا بیست تا بیست پنج مترارتفاع دارند وبرج ان که بر تمام شهر واطراف اسپکه  مسلط است ارتفاع ان شاید به سی مترهم برسد ویکی از قدیمی ترین قلعه های منطقه میباشد منتها قلعه اسپکه از نظر مساحت قابل توجه نیست وشاید زیربنای ان همراه باحیاطش کمترازهزارمترمربع باشد ولی قلعه ای مرتفع محکم ونفوذ نا پذیر است واز تاریخ بنای ان اطلاعی در دست نیست وشاید به چند هزار سال هم برسد
ضمنا ابادی اسپکه  هم یکی از بزرگترین ومعمور ترین ابادی های منطقه میباشد وهم قنات اسپکه یکی از پر اب ترین قناتهای بلوچستان میباشد که نظیر ان در کل بلوچستان پیدا نمی شود واب قنات پس از خارج شدن به پنج جوی آب تقسیم می شود که هر جوی اب قسمتی از ابادی ونخلستان وسیع وزمینهای زیر کشت برنج  را ابیاری می کند ومحلی که اب تقسیم میشود بنام گنگان معروف است.و شرایط مالکیت در گذشته تا اندازه ای شبیه بنپوربوده  چون مقدار قابل توجهی از زمینهای مزروعی مثل خالصه بنپور مربوط به  قلعه وحکمران اسپکه بوده واین زمینها بنام سهمان گفته میشوند وعلاوه براین اهالی اینجا هم مثل سایرجا ها موظف به پرداخت دهیک مالیات بوده اند وعمده مالکان اسپکه را در گذشته میران چانف رئیسها وباشی زهیها ودرزاده ها تشکیل میدادند ولی از نظر جمعیت تاکنون هم اکثریت با درزادها است. بهر حال اسپکه فعلا مرکز بخش لاشار است که به سرعت دارد موقعیت شهری پیدا میکند  واین هم ازموقعیت قلعه اسپکه وابادی ومالکان ان در گذشت وحال یاد مان باشد که احتمالا میراث فرهنگی  بنای قلعه را به دوره ساسانیان معرفی خواهد کرد./ .                                                           
 قلعه اسپکه تا سال 1365 شمسی قابل سکونت بوده ولی هم کنون  خالی از سکنه می باشد به اصل مطلب بر میگردیم دراین زمان دوطایفه قدرت مند مکران لاشارواهوران مسئولیت دفاع از قلعه اسپکه را بعهده داشته اند چون مهربی بی بیوه موسی خان در این زمان در اسپکه حکمرانی می کند موسی خان برادر اقایان رستم خان وسرفرازخان است  و مهر بی بی هم خواهرمیرهوتی خان می باشد وبه این خاطر وظیفه سران دوطایفه بوده که از اسپکه دفاع بکنند.خلاصه همه مردم منطقه معتقدهستند که ازاقبال دوست محمد خان بود که پیش از رسیدن نیروهای دوطایفه به همان نحوه وشرایطی که بیان شده اسپکه  محاصره وپس از سه روز جنگ مهربی بی به ناچار قلعه را ترک میکند وبه تصرف در میاید.                                    تصرف  قلعه اسپکه به منزله زنگ خطری برای کلیه سرداران مکران تلقی میشود که خود را برای تسلیم شدن اماده سازند
 خلاصه زمانیکه لشکر دوست محمد خان وارد مسکوتان میشود دلاورخان شیرانزهی که درسرشم سنگر گرفته بود متوجه میشود راهبندان من فایده ای ندارد.بدون اطلاع سردارمحمد خان سنگر های خود را رها می کنند همراه افرادش وارد فنوج میشود که با اعتراض وملامت سردارمحمدخان واهالی فنوج روبرو میشود دلاور خان میگوید باید قبول بکنیم وبدانیم وقتی جلو دوست محمد خان را لاشار واهوران نتوانستند بگیرند. از افراد اندک من هم کاری ساخته نبود.  وبه این خاطرمن صلاح ندانستم بی جهت کسی را بکشتن بدهم به ناچار سنگر ها را رها کردم وکنون به نظر من فقط باید به فکر تسلیم بود نه جنگ.به هرجهت پس ازمدتی سردار محمدخان وبزرگان فنوج هم متوجه میشوند بهترین راه, پیشنهاد دلاورخان است ودر همان جلسه تصمیم گرفته میشود زمانیکه لشکر دوست محمد خان بطرف فنوج به راه افتاد تعدادی از بزرگان شهر به استقبال وی بروند واو را با عزت احترام وارد فنوج بکنند واین برنامه عملی می شود
                                فنوج بدون مقاومت تسلیم میشود****
ضمنا دلاور خان پدراقایان چراغ خان وبلوچ خان وابراهیم خان شیرانی است چراغ خان یکی از مخالفین سر سخت دادشاه بوده وبه خاطر رشادتهای که هنگام تعقیب از خود نشان میدهند ژاندارمری سابق بوی درجه گروهبانی افتخاری می دهد وی دردهه دوم انقلاب اسلامی بدرود زندگی میگوید. خلاصه زمانیکه دوست محمد خان به حوالی فنوج میرسد بزرگان فنوج از وی استقبال میکنند وبا شکوه جلال وارد فنوج می شود وسردار محمد خان هم از وی استقبال نموده او را مهمان می کندوپس از چند روزی گفتگو شروع میشود دوست محمد خان به سردار محمد خان میگوید من به احترام شما مامور وکوتوالی در فنوج نمی گذارم شما دهیک مالیات را جمع اوری بکنید نصف شما ونصف من ،که این پیشنهاد مورد موافقت سردار محمد خان قرار میگیرد پس از دوسه هفته ای توقف واستراحت در فنوج لشکر دوست محمد خان از طریق تنگ فنوج بطرف بنت حرکت میکند.که همه مردم بلوچستان منتظر شنیدن جنگ ومقابله سختی در بنت میباشد چون تصرف قلعه بنت در طول تاریخ برای هیچ مهاجمی میسر نبوده وبنت را زادگاه میر کمبر ودلیر مردانی میدانند که در انجا حماسه افریده اند وساکنین مغرور بنت در طول زمان از خود رشادت وشهامت نشان داده اند
                             بنت هم با نا باوری تسلیم میشود******
با قتل اسلام خان میرحاجی وحدت قومی وطایفگی در بنت از بین میرود واختلاف خانوادگی توان مقابله را ازاولاد میرحاجی که دراین زمان در بنت حکومت می کنند می گیرد وزمانی که ایوب خان خبر سرا زیر شدن لشکر دوست محمد خان را بطرف بنت می شنود با عموهایش اقایان صاحب خان ونقدی خان وجهانگیر خان وشهباز خان به شور مصلحت می نشینند که چه باید کرد مقابله ویا تسلیم همه میگویند درشرایط کنونی برای ما وشما امکان جنگ با دوست محمد خان وجود ندارد
وقتی قلعه اسپکه تصرف وفنوج تسلیم شد بهتر است ما شما هم خود رادرگیری جنگی بی نتیجه نکنیم وبهترین راه تسلیم است وبنت هم با ناباوری از دوست محمد خان استقبال میکنند و با عزت احترام وارد شهر بنت هم میشود.ودر اینجا هم ایوب خان از وی پذیرائی میکند ودر بنت هم عین قرار داد فنوج بین طرفین بسته میشود که بدون گذاشتن ماموری ایوب خان دهیک مالیات منطقه را جمع اوری ونصف نصف بین هم تقسیم بکنند وباز دوست محمد خان پس از مدتی استراحت در بنت.
                              (گه(نیکشهر) هم بدون مقاومت تسلیم میشود
عازم گه میشود که سردار حسین خان دوم فرزند سردار سعید خان در انجا حکومت میکند وی هم وقتی از تصرف اسپکه واز تسلیمی سران شیرانزهی در فنوج بنت با خبر میشود نامبرده هم راه تسلیمی را انتخاب میکند. وزمانیکه دوست محمد خان به نزدیکی گه میرسد سردار حسین خان هم بزرگانی به استقبال وی می فرستند وبا همان ترتیبی که وارد فنوج بنت میشود وارد گه هم میشوند.ومهمان سردار وپس از چند روزی با سردار حسین خان وارد مذاکره میشود میگوید من به احترام سردار سعید خان که بر گردن ما بارانزهی حقی بزرگ دارند من از منطقه شما نه دهیکی لازم دارم ونه مالیاتی فقط شما بمن قول بدهید هرگاه من نیازی به کمک نظامی داشتم شما به من کمک بکنید که این پیشنهاد با استقبال سردار حسین خان روبرو میشود.            خلاصه در گه ( نیکشهر) بود که میرنواب شگیمی با دوست محمد خان به شور و مصلحت می نشیندو پیشنهاد میکند که من وبرادرم میرسیدی در نظر داریم بین شما ومیرهوتی خان صلحی بر قرار بکنیم که این پیشنهاد با استقبال دوست محمد خان مواجه میشود. نواب به طرف لاشارحرکت میکند
 وارد هریدوک می شود وبا میر هوتی خان وارد مذاکره میشود که در شرایط کنونی بهترین راه برای شما وطایفه لاشار صلح با دوست محمد خان است میگوید وقتی مخالفین شما اقایان شیرانزهی بدون جنگ وشلیک یک گلوله تسلیم شدند ودر این شرایط جنگ با دوست محمد خان که نیروی شیرانزهی را هم در کنار دارد به صلاح شما وطایفه نیست چون لاشار با بنپور پهره همسایه وهم مرز می باشید مردم این مناطق منافع مشترکی دارند واز طرفی میانجیگر شما ما هستیم که از این میانجیگری دوست محمد خان استقبال نمودند وما از شما انتظار بیشتری داریم که این خوشنامی را نصیب ما بکنید که در طول تاریخ برای شما شمشیرزده ایم  خود را لاشاری میدانیم. نواب میگوید ان طوری که من میدانم دوست محمد خان دارای افکاری بلند است هوای پادشاهی بلوچستان را در سر دارد وبه همین جهت است که سعی میکند از جنگ خون ریزی با طوایف مکران خود داری بکند وبا ملایمت ومردم داری وبا زبان خوش با سران منطقه مواجه میشود البته ما میتوانستیم دوست محمدخان را جهت صلح سازش حتی به لاشارهم بیاوریم. چون بی نهایت بما احترام میگذارد وبه پیشنهادات ومشورت ما با حسن نیت نگاه میکند  ولی من وبرادرم میرسیدی صلاح ندانستیم که لشکر دوست محمد خان بعنوان صلح هم وارد لاشاربشود بخاطر اینکه در حال حاضر پیشقراول لشکر وی ما هستیم ورود لشکر دوست محمد خان به لاشار تحت هر شرایطی که باشد برای ما وطایفه شگیم بدنامی به همراه داشت. برای اینکه تا هنوز شنیده نشده هیچ قدرت محلی گذرش به لاشار افتاده باشد
خلاصه نواب میگویدهمانطوریکه اطلاع دارید ما وظیفه خود را نسبت به شما وطایفه انجام دادیم وخداوند بما این توفیق را داد با هر زبانی که بود توانستیم ازیک جنگی ختمی با شما جلو گیری بنمائیم واکنون در این شرایط  نظر من وبرادرم سیدی این است که بخاطر ما وعزت دادن به طایفه شگیم میانجیگری ما را قبول نموده واین منت را بر گردن ما بگذارید وهمراه من  جهت ملاقات دوست محمد خان به گه بیائید
چون همه میدانند که شما در مقابل دوست محمد خان مقصرید شما بودید که به مدت سه روزبادوست محمد خان بخاطر دیگران درگیر شدید ویکی از افراد نامی وی اکنون به شدت زخمی می باشد وچهار نفر از پلتن های(افراد اموزش دیده نظامی) وی هم در اسپکه بدست افراد شما کشته شده اند وهم دونفر از افراد دوست محمد خان قبلا در مسکوتان بدست افراد شما بقتل رسیده اند وبا این تفاصیل دوست محمد خان به پیشنهاد ات ومشوره ما توجه میکند
وباشما درگیرنشده و تا کنون نهایت گذشت را در حق شما وطایفه لاشار به ثبوت رسانده چون  ما میدانیم که دوست محمد خان با وجود داشتن توان جنگی در مقابل شما عکس العملی نشان نداده وثابت کرده با شما سر جنگی ندارد چون پس از تصرف قلعه اسپکه به جای جنگ باشما بطرف فنوج و بنت وجنگ با شیرانزهی را ترجیح میدهد وخبر دارید که فنوج بنت وگه بدون  هیچ مقاومتی تسلیم شدند انصافامن همه شمارا  در مقابل گذشت دوست محمد خان بدهکار میدانیم وحق شما است  که نزد وی بروید وبا هم صلح سازش بکنیدکه بنفع شما وطایفه میباشد. ادامه دارد......

---